Küçük Kız
Pınar Çağlıner

Pınar Çağlıner

Küçük Kız

27 Temmuz 2019 - 18:49

Benim annem beni ‘güzel kızım’ diye büyüttü.

 Benim annem beni cesur yetiştirdi. Kimseden korkmamamı öğretti.

Benim babam önce kendime güvenmemi öğretti.

Benim babam cennetin de, cehennemin de burada yaşandığını söyledi.

O küçük kız, beden olarak büyüdü. Yıllar geçti.

O küçük kız kimseden korkmadı, önce kendine güvendi, o kız her daim cesurdu ve cennetini yaratmaya baş koydu.

Beden yaşlar aldı. Görünüşü artık küçük bir kız değil.

E peki ne olmuş?

Bu yaş almış kız küçükken ailece gittikleri o tatilde eğlenen, pikniklerde top oynayan, papatyalardan başına taç yapılmış kız değil mi?

 

Bu yaş almış haliyle, o küçük kızı terk etti mi edecek yani?

Yaşanmışlıklar, öğrenilmişlikler hep bir şeyleri öldürmek, sonlandırmak zorunda mı?


İçinizdeki çocuğu öldürmeyin denir.

İşte tam oradayız.  Beden nedir ki?

Önünden geçtiğin parktan yürüyüp gitmeyerek duramaz mısın?

O parka girerek salıncakta sallanamaz mısın?

‘Ben seksen yaşındayım, sallanamam ki.’ diyorsan, bir çocuğu sallayabilirsin. Salıncakta olan senmişsin gibi hayal edebilirsin.

‘Ama başıma papatyalardan taç yapacak kim var ki?’ mi diyorsun? Papatyaları toplayamaz mısın? Topla papatyaları, sen yap tacını. Yüzündeki gülümsemeyi umursa o an. O günlerin bunu gerçekleştirecek kadar sende hatırı olmalı. 

Yad ettiklerin sana gözyaşı ile dönmesin.

Sana fedakarlıklarla yaşatılanlar, senin ağlaman için yapılmadı. Aldığın güzellikleri, o minik yürekle her daim mutlu ol diye gerçekleştirildi.

Ha bir de, o küçük çocuğa söyle, hala bahçelerde toplanacak meyveler var ;)

YORUMLAR

  • 0 Yorum
Henüz Yorum Eklenmemiştir.İlk yorum yapan siz olun..

Son Yazılar